…"desta beç l lhobo staba mesmo a matá-le las canhonas"…
Neste tiempo de sementeira, bendimas i soalheiro que apetece, ls puiales fázen jóldia a las palabras. Nun deilhes, na Pruoba, stubimos a la cumbersa...
“– You sou la Cabra Cabrés, salto-te arriba i scacho-te an trés!”
“Calcido l cuorpo i l’alma, a pouco i pouco fui quedando marralheiro até cair cumo ua piedra nun suonho adonde cabien todos ls suonhos...