“… ampeçórun todos a cantar: l burro roznaba cun toda la alma; l perro lhadraba de malo; l gato miaugaba de miedo i l galho cantaba cun tanta fuorça que até las bidraças tlincában.”
"Quien passaba até demudaba la quelor. Fazie-se-le la alma pequeinha só de oubir an tal çcampado ua respuosta assi. Ye que daba grima! Pula...
Ou quiçás: “Para falar mirandés... ...hai que lo falar!” ___________________________ Testo i boç: Suzana Ruano Música: Perlinpinchin, trad. mirandés, por Las Çarandas
“– Çamora nun se fizo nua hora!” Ua cuonta de La Fontaine adaptada para mirandés por Alcides Meirinhos.