“Naquel tiempo nien ls más foutos s’astrebien a cruzar la sierra. Por menos de nada, salie un tiro a retumbar nas ourrietas caras a la sierra de la Culebra. Naide sabie se era caça fuora de tiempo, pastor a spantar ls lhobos ou ajuste de cuontas para remortigar sapeiras nacidas antre rojos i falangistas.”
Ua cuonta de Alcides Meirinhos.
"Andei a saber de ti para alhá de la mimória, nas squinas que solo nós conhecemos, i nun te bi. Bi solo, ne l...
Monólogos de solidon, de Adelaide Monteiro, son cumbersas al telemoble, de mai para filha, de abó para nietos i biznietos, de la filha de...
“… ye esso que la niebe mos trai de nuobo: al derretir-se, scuorre por eilha l tiempo…” Testo: Amadeu Ferreira (11 de Janeiro de...