“I quando, pul eimbierno, l fumo de ls chupones se fur spargindo cul aire por essas ourrietas, cabeços i canhadas, ls scaletos de la lhéngua han-de benir a calcer-se na boca dalgun bielho sentado al lhume culs nietos ne ls zinolhos. Mas, de tan angaranhidas, las letras, las palabras, nun seran capazes de s’ajuntar pa formar cuontas ó cantigas.”
Fracisco Niebro – setembre de 1999
“Tiu Abelino, l ferreiro, tenie un galho”… L restante de la cuonta lhieba-mos a esse mundo mágico de Adelaide Monteiro i que eilha andona...
“Stou tan fraquita, nien gusto tenerei! Deixa-me ir a la fiesta, melhor tornarei cula barriga chena de miel i farina poderás nessa data quemer-me...
“Dixo l rei al filózofo: Dá-me agora un cunseilho de l home que dá cunseilho a outro i nun l dá a el própio.”...