Hai dues árboles que siempre fúrun fincones de todo l Praino: ls freznos i ls Uolmos. Estes, secórun-se todos nos anhos uitenta de l séclo XX. chegában a tener toradas que a dous homes l custaba a abraçá-los i más altos que la maior parte de ls campanairos que porqui hai. Cun madeira lebe, fibrosa i eilástica, deilhes salien decedas de carros, canhiças, cabos de guinchas, fuolha pals cochinos, galhas para canhiças de l chequeiro … i selombra. Muita selombra.
No libro de cuontas screbido por Alfredo Cameirão, Tortulhas - cuontas deste mundo i de l outro - un clássico de la literatura mirandesa, apresenta-se-mos l Uolmo de l Minga, ua árbol que ye tamien un retrato de tantas tierras, mas sacado nesta que tamien se chama Tortulhas.
Quien mos cunta esta cuonta ye Cristina Ribeiro.
La Cunfisson de Salustriano, ua cuonta de Alfredo Cameirão.
An muitos lhugares de la Tierra de Miranda habie la tradiçon de dar un galho a la porsora ou porsor, ne l die d’Antruido....
“…por agora, atama la passada que isso pon-te l zinolho manco a ouliar i nun trai l camboio. Solo te pido ua cousa: nun...