“Cul porjeto Ourrieta las palabras, que ten cumo propósito grabar pessonas a falar an mirandés, an todos ls lhugares adonde inda se fala, mormente puls mais bielhos, antes de ampeçar la antrebista pedimos siempre: – Nun bos squéçades de falar siempre an mirandés, nien que a mi se me scape pal pertués, bós siempre an mirandés. La maior parte de las bezes respónden-me: – I anton cumo se me ha de scapar a mi la lhéngua se nun sei falar doutra maneira!?!”
Testo i boç: Suzana Ruano, Márcio de 2024
Tortulhas, tierra de l Praino cun sues personaiges de cuontas deste mundo i de l outro, trai-mos hoije “L Stalhico”, ua passaige retratada por...
"Todos ls homes son maricones quando stan cun gripe / Fai-me pan lebe / i un chazico / Nun t’alhebantes / que quedo solico...
”Fraile Juan, bou-te a dar ua adebina i se an trés dies nun fures capaç de me dar la respuosta, mando-te matar. Oubiste bien?”...